Ο Γιώργος Μαζωνάκης πέθανε από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 54 ετών. Σύμφωνα με πληροφορίες βρισκόταν σε ιδιωτικό ιατρείο στο Κολωνάκι όπου ένιωσε αδιαθεσία. Μεταφέρθηκε σχεδόν ημιθανής στο νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Σύμφωνα με όσα είπε ο Μιχάλης Γιαννάκος στην εκπομπή Live News, οι γιατροί προσπάθησαν να τον επαναφέρουν αλλά δεν τα κατάφεραν. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο γιατρός του ιδιωτικού ιατρείου τον οποίο είχε επισκεφθεί ο τραγουδιστής, διέγνωσε τη σοβαρότητα της κατάστασης και κάλεσε το ΕΚΑΒ.
Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες ο Γιώργος Μαζωνάκης αισθάνθηκε έναν πόνο στο στήθος και για αυτό επισκέφθηκε το ιδιωτικό ιατρείο. Ο γιατρός του τοποθέτησε φλεβοκαθετήρα και κάλεσε το ΕΚΑΒ.
Ο θάνατός του έγινε γνωστός την ώρα που ο ίδιος είχε μπροστά του μια σειρά από προγραμματισμένες μουσικές εμφανίσεις. Μάλιστα, μόλις λίγες ώρες νωρίτερα είχε ανακοινωθεί η μεγάλη συναυλία του στην Τεχνόπολη, στις 20 Σεπτεμβρίου, με αφορμή τη συμπλήρωση 33 χρόνων παρουσίας του στο ελληνικό τραγούδι.
Στο πρόγραμμά του υπήρχαν ακόμη δύο εμφανίσεις στο Θέατρο Άλσος, στις 30 Σεπτεμβρίου και στις 4 Οκτωβρίου. Οι δύο βραδιές είχαν ανακοινωθεί ως «Πρόβα» και «Πρόβα τζενεράλε» αντίστοιχα.
Η είδηση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη έρχεται, έτσι, ενώ είχε ήδη ξεκινήσει ο σχεδιασμός για τις επόμενες ζωντανές εμφανίσεις του και τον εορτασμό των 33 χρόνων της μουσικής του πορείας.
Γιώργος Μαζωνάκης: Το ξεκίνημα στη Νίκαια και η πορεία προς την κορυφή
Ο Γιώργος Μαζωνάκης γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1972 στη Νίκαια του Πειραιά, με οικογενειακές ρίζες από τη Σητεία της Κρήτης. Από τα 15 του είχε αποφασίσει ότι το τραγούδι θα γίνει το επάγγελμά του. Μεγάλωσε ακούγοντας λαϊκό τραγούδι, αλλά και ξένη μουσική και ροκ, έχοντας ως αναφορές καλλιτέχνες όπως ο Στράτος Διονυσίου, η Μαρινέλλα, ο Γιάννης Πάριος και η Χάρις Αλεξίου.
Το πρώτο του επαγγελματικό βήμα έγινε στη Νίκαια, στο «Μουσικό Ρετιρέ», όπου, όπως έχει ο ίδιος περιγράψει, μπήκε και ζήτησε δουλειά. Ακολούθησαν εμφανίσεις στην Πάτρα και το καλοκαίρι του 1992 άνθρωποι της PolyGram τον εντόπισαν, ανοίγοντας τον δρόμο για τη δισκογραφία.
Το 1993 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ, «Μεσάνυχτα και κάτι», ενώ έναν χρόνο αργότερα ήρθε το «Με τα μάτια να το λες», με τραγούδια όπως «Ανήκω σε μένα» και «Τρεις το πρωί». Στη συνέχεια ακολούθησαν οι δίσκοι «Μου λείπεις», «Παιδί της νύχτας», «Κοίτα με», «Σάββατο» και «Τα ίσια ανάποδα», μεταξύ πολλών ακόμη κυκλοφοριών.
Παράλληλα, διαμόρφωσε μια ξεχωριστή σκηνική και ενδυματολογική ταυτότητα, με παρουσία στο MadWalk και στα Mad Video Music Awards. Συνεργάστηκε με δημιουργούς όπως ο Φοίβος και ο Σταμάτης Κραουνάκης, αλλά και με νεότερους καλλιτέχνες, όπως ο SNIK.
Η πορεία του περιλαμβάνει περισσότερες από τρεις δεκαετίες στη μουσική, με δεκάδες κυκλοφορίες, ζωντανές εμφανίσεις και συνεργασίες. Παρά τη μεγάλη διαδρομή του, η Νίκαια παραμένει σημείο αναφοράς για τον ίδιο και συνδέεται με τα πρώτα του βήματα στη μουσική.
